wtorek, 4 marca 2025

Kiedy ranne wstają zorze...

 W Niemczech obecne poranki są cudne. Co z tego, że nocą mrozi? Budzę się i na okolicznych dachach widzę skorupę szronu. Szron szronem ale wstające z rana słońce wszystko wynagradza. 

Jutro, w sumie za chwilę, po przebudzeniu zamierzam odśpiewać Jutrznię:

" Zacznijcie wargi nasze chwalić Pannę świętą, zacznijcie opowiadać cześć Jej niepojętą..."

Po modłach i porannej higienie zasiądę z kawą i książką. Konkretnie z tomikiem wierszy znanej nam blogerki i poetki.


Na tego typu literaturę należy zrobić sobie nastrój. Czasami nastrój nas wyprzedza. Wystarczy wziąść książkę do ręki. Czasami należy się o niego postarać. Pomóc sobie muzyką.... kawą... medytacją. Choć są osoby,  dla których poezja to stan medytacji.


Będę po jutrzni, uważam, że będę świetnie przygotowana.

A na poważnie to... oglądałam w telewizji program o pisarstwie. To była rozmowa Szczygła z Grocholą. W końcówce wywiadu Grochola wybrała jedną z książek i otworzyła ją na chybił trafił. Przeczytała jakiś fragment, podobnie postąpił Szczygieł. I co? To były fragmenty, nad którymi oboje postanowili się pochylić i przeanalizować w stosunku do siebie samych. 

Ja też, po nabyciu książki, siedząc z siostrą przy kawie, otworzyłyśmy ją ( każda dla siebie) na chybił trafił. 36 wariatek, którą z nich jestem ja? 

Wariatka współczuje turkuciowi

wariatka czuje jak zapada się

w najeżoną kolcami poduchę mizantropii


z góry uprzedza się do ludzi

mówią nie lubię kotów

zabijają owady przewracają grzyby nie czytają książek

są hałaśliwi wesołkowaci świętsi od papieża

z braku obowiązków dopieszczają roszczenia

i mierzą wartość człowieka jednostkami fit


wariatka jest prawdopodobnie ostatnią osobą na ziemii 

która kocha muzykę much w mieszkaniu

i współczuje turkuciowi bo taki niewyględny

i nikt go nie kocha

Katarzyna Kadyjewska z tomiku:  "36 wariatek" . Wydawnictwo KryWaj. Koszalin 2021.

Wyszło żem wariatka z fobią społeczną. Z uczuleniem na ludzi i ja się tego absolutnie nie wypieram. 

23 komentarze:

  1. a czy wiesz, co ma turkuć?...
    turkuć ma aparat strydulacyjny...
    inna sprawa, że człowiek też może sobie zaimprowizować taki aparat, na przykład drapiąc się po głowie, ale turkuć ma coś takiego na stałe i on tym gada z innymi turkuciami... wpadłabyś na taki pomysł, żeby gadać z ludźmi drapaniem się po głowie?...
    p.jzns :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Iście. Dziwny, niespotykany pomysł. Natura umie sobie radzić. Nigdy jeszcze na żywo turkucia nie widziałam. W telewizji i na zdjęciach tylko. Wyborów na miss piękności wśród owadów chyba by nie wygrał, ale swoim sposobem porozumiewania się jest jakby nie było wyjątkowy.

      Usuń
    2. jak czytam, to sporo owadów tak ma, ale nazwa mi się spodobała, fajnie brzmi :)

      Usuń
    3. Aparat strydulacyjny? Eh... fajna. Musiałam trzy razy przeczytać, żeby się nauczyć. 🤣

      Usuń
  2. Mam ten tomik Kasi i przeczytałam z przyjemnością, bo choć niełatwy, to wiersze w moim stylu.
    Czasami słucham rozmów mądrych ludzi w TVP Kultura, dodaję jakości duchowych do zajęć kuchennych, bo telewizor mam w kuchni :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niełatwy. Może i niełatwy. We mnie wchodzi jak nóż w masło. Tyle przy okazji wariactw w sobie odkrywam. Naprawdę.... jacy jesteśmy nie wie nikt. Nawet my sami. Śmiem uważać, że my sami wiemy o sobie chyba najmniej.
      A podmiot liryczny ( kurna jak to po szkolnemu brzmi) tak po mojemu, lubi ludzi - kobiety, bo to akurat o kobietach mowa .

      Usuń
  3. Hej Aniu-każdy jest na swój sposób świrnięty i taka wariatka może równie dobrze nie tylko współczuć każdemu ale i może przenosić góry. To jak pisał Znaniecki pasowałoby do opisu "człowieka dewianta" jaki łamie normy czy to pozytywnie czy to negatywnie.
    Może i jesteś wariatką ale w sensie pozytywnym moim zdaniem :-) A turkucie no cóż-owada można łatwo rozdeptać stąd przybrał sobie taki pseudo Jacek Soplica jako Ksiądz Robak.
    I ja też jestem walnięta na swój sposób więc jak widać witaj w klubie dla wariatek pozytywnie zakręconych :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj... Jak miło jest poczytać, że jest się wariatką w sensie pozytywnym. 🙂 Na serio miło. Czytając ten tomik poezji uważam, że tam są ukazane wariatki w sensie pozytywnym.

      Usuń
  4. W takim razie witaj, Siostro w mizantropii 🤩

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że mam w tym siostrę:)

      Usuń
    2. A propos. Napisałam dawno temu takie coś:

      Mizantropia

      W poniedziałek i w niedzielę,
      przy pracy i w kościele,
      w górach i nad morzem,
      w lesie i na ugorze,
      w klozecie i w jadłodajni,
      w salonie i w stajni,
      w teatrze i w operze,
      w basenie i na rowerze,
      pieszo i w samochodzie,
      na lądzie, w powietrzu i w wodzie,
      na dworcu i w hipermarkecie,
      zimą, na wiosnę i w lecie,
      wszędzie, gdzie tylko możliwość macie –
      ludzie, jak wy mnie wkurzacie!

      Usuń
    3. :)))
      Bo wkurzają.:)

      Usuń
  5. Ja byłam zawsze wariatką, czym zdumiałam ludzi już od czasów nastoletnich, a potem przez całe życie 🤣 szaleństwa mnie nie opuszczają, przeszły na córki, a obecnie i na wnuczki, które śpiewają Baby it' s gonna crazy.. jest taki cytat filmowy the insanity gallops in your family, można dwojako rozumieć 😀
    Nieraz odbiły się czkawką, ale z perspektywy czasu tak myślę, że mogłam sobie jeszcze na więcej pozwolić.
    Wnuczka ciągana z miejsca na miejsce od urodzenia, też i do różnych krajów i nie na wycieczki tylko życie, teraz jeszcze lecą do USA z przystankiem w Londynie i z pewnością nie będą typowymi turystkami, ona to kiedyś pokona mnie w szaleństwie.♥️ Ale bilet do Islandii mam już kupiony na maj i to jest najlepsza wiadomość 💐🌼♥️
    Tymczasem pozdrawiam z Dolnego Śląska.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szalone włóczykije ( włóczykijki) z Was. Myślę Ardiolo, że ludzie tak będą za moment wszyscy żyć. W podróży za pracą. Uczący się przetrwać od bezdomnych. Takie wygodne pokolenie jak my to resztki zamierzchłej cywilizacji.
      😘

      Usuń
    2. Tak źle nie będzie, jestem przekonana. Ludzie są ciekawi świata i dlatego wyjeżdżają. To truizm. Każdy jest szczęśliwy, gdy ma na przykład delegację za granicę , konferencje czy szkolenia. Wyjeżdżali z musu za granicę zaraz na początku przyjęcia nas do Unii, bo wtedy było jeszcze duże bezrobocie. Ci co zostają w danym miejscu, nie mając większych perspektyw, to nie z wygody to czynią, ale z przywiązania do domu rodzinnego przyjaciół, z braku odwagi. Poddali się, już nie walczą, albo są zabezpieczeni przez rodziców np.
      Cały czas ludzie wyjeżdżają do większych miast.
      Podróżowanie to przecież jedno z największych marzeń człowieka, poza posiadaniem domu z ogródkiem. Również z małych miasteczek do dużych miast.
      Coś pesymizm na ciebie opadł. Nie przejmuj się Ameryką. Gospodarz ogląda stamtąd telewizję, a Trump zwraca się tylko do republikanów. To nie jest cała Ameryka.

      Usuń
    3. To nie moje zdanie Alu, to wypowiedzi futurologów i analityków.
      Swoją drogą w Niemczech nie jest łatwo znaleźć mieszkanie do wynajęcia. W Berlinie, na jednym z nieczynnych lotnisk jest urządzony obóz dla uchodźców. Ludzie śpią w namiotach, bo nie idzie urządzać im baraków. Przepełnienie takie, że ho, ho... Założę się, że przeciętny mieszkaniec Berlina nawet o tym nie wie.
      A to co dzieje się za oceanem napawa mnie ogrooooomnym pesymizmem. I już nie chodzi o to, jak wypowiada się ów gość - pomińmy to milczeniem- ale, że ludzie tam go wybrali.

      Usuń
  6. Wiesz co? W ogóle nie miałam pojęcia, że to Ty kupiłaś.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szukałam, szukałam.... powiadają, że kto szuka ten znajduje.🙂

      Usuń
    2. To po co szukałaś, zamiast napisać do mnie?

      Usuń
    3. Teraz już wiem jak powinnam szukać, ale co się naszukałam to moje 🤣

      Usuń
  7. Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku. Prosze podpisuj sie. Komentarze anonimowe nie beda publikowane.