Dzialo sie.

 Bylam i wrocilam. Wpadlam jak po ogien i wypadlam. 

W Polsce bylam. 

U mamy. 

Miala tydzien temu wizyte pogotowia u siebie. Cucili ja okolo 40 minut. Pomyslalam, ze ... mozemy nie miec okazji wiecej sie zobaczyc. Co prawda planuje na swieta u rodzicielki sie znalezc, ale kto tam wie, co przyszlosc nam przyniesie. Wzielam wiec wolne i wskoczylam na 4 dni. 

Jechalam noca... sama , samiutenka... e tam- to nie pierwszy przeciez raz owe samotne, nocne jazdy. 

Pojezdzilam po nocnym, spiacym Toruniu. Pojezdzilam bo ulice, ktorymi chcialam przebic sie na olsztynska trase byly w pewnych miejscach poblokowane. Objezdzac musialam. Mialam mozliwosc  popodziwiac oswietlony,  nocny Torun. 

 

Z Rodzicielka nie jest fajnie. Jej cialo odmawia posluszenstwa, ale glowe ma pelna marzen..  planow... chce dalej. Chce jeszcze... 

Posiedzialam. Ogarnelam pare spraw zwiazanych z mama. Udalo sie nam nawet posmiac... ogolnie milo spedzic czas. Opiekunka sie zmyla, tzn. nie chce tej roboty dalej ciagnac. Nie ma odpowiedniego kursu i nie chce sie w to bawic. 

Widocznie sprobowala i uznala, ze to nie jest zawod dla niej. 

Co poczac? Siostra zajmie sie opiekunka dla mamy w marcu. Do marca sa wnuki- zrobia dla niej to czego bedzie potrzebowala i sasiadka. Sasiadce polozylam kase na stol za przyniesienie mamie czasami zakupow ( bo to robi tez wnuk i ziec- odkurzaja , wynosza smieci... ), za zajrzenie i zapytanie sie jak sie jej powodzi, za wezwanie karetki jakby co i aby dopilnowala czy mam przyjmuje leki. 

      Siostra sie wkurzyla, ze przeciez za takie sprawy nie trzeba placic- toz to zwykla sasiedzka pomoc. Ja na to, ze teraz ludzie nie chca tak za friko czyms sie zajmowac, tym bardziej kiedy wiedza, ze dzieci takiej pani pracuja w Niemczech. Siostra na to, ze owa sasiadka niezle z matki ( z nas tez) swego czasu  korzystala. 

-Nie pamietasz jak korki jej dzieciakom za "dziekuje" dawalas? - Sis jest cholerna. Chce napisac: "jak to z kobietami w pewnym wieku bywa".  Z mlodych wrozek stajemy sie czarownicami. Powymieniala inne nasze zaslugi wobec sasiadki .... sama juz nie wiem co o tym myslec. Jakby nie bylo kase polozylam, a sasiadka ja wziela.  

Wczoraj gnalam z powrotem. Do Marie. Ja w Polsce a Marie w sobote znowu stanela na podium. 3 miejsce w mistrzostwach Niemiec w taekwondo w Nürnberg. Powtorzyla wynik z tamtego roku. Tata byl srednio zadowolony, ale zdowolony byl trener. Szczegolnie przegrana walka o srebro. Jak widac nie koniecznie wynik jest istotny ale jakosc walki. Przeciwniczka Mlodej byla starsza, wyzsza i miala dlugie nogi. 

Myslalam, ze Marie nie da rady do niej  podejsc ( w internecie ogladalam), a jednak w pierwszej rundzie corka ma powalila przeciwniczke na mate. No coz, potem konkurentce udalo sie powalic Marie na glebe. Szly leb w leb. Mlodej udalo sie zadac wysoko punktowane kopniaki w glowe z obrotow.... jakby nie bylo walke te przegrala. Przegrany wystep podobal sie bardzo terenerowi. Przyniosl mu sporo emocji i satysfakcji, ale o dziwo i Marie czula sie  ustaysfakcjonowana. 

Tu sie chyba zaczyna cos rodzic;  chec walczenia- piekno sportu-  bez mysli o medalach. 

U eMa dziala to troche inaczej. Na zasadzie : " Jest podium czyli jestes w tym co robisz dobra. Podium  nie ma wiec zapomnijmy". Ze wszystkich startujacych z druzyny Marie, tylko jej udalo sie przywiezc cokolwiek ( braz).  Na zawody pojechalo  trzech zawodnikow i dwoch trenerow.