W malinowym chruśniaku.

 Dylemat miałam czy o tym pisać, ale... napiszę: "Rodzice. Słuchajcie własnych dzieci!" 

Starszemu pokoleniu trudno jest słuchać  "młodych": "Cóż te żółtodzioby mogą im o zyciu nowego powiedzieć? ". W końcu starsi przeżyli swoje. Są pełni doświadczeń. To oni  są skarbnicą wiedzy wszelkiej,  a nie jakiś  młokos, gołowąs.  Nikt nie będzie uczył ojca dzieci robić, a jeszcze gorsza z toalety korzystać .

W mojej polskiej okolicy wybudowano autostradę Gdańsk-Warszawa. Autostrada ta  wiele ułatwiła.  Przede  wszystkim rozluźniła,  i to mocno, ruch na bocznych drogach  krajowych. Z drugiej pozbawiła zarobku wiele przydrożnych barów, niezłych restauracji, drobnych handlarzy, którzy na samochodach rozstawiali  swój towar: miód, jagody, wystrugane domki  dla ptaków i inne.

Co zrobić- życie nie stoi w miejscu. Zmienia się. 

Wybrałyśmy  sie razu któregoś, z Rodzicielką  mą, wdową, do niezbyt pobliskiej jej kuzynki. Obie panie się lubią. Niestety nie mają częstych okazji na obopólne odwiedziny.  Mama skorzystała z zaproszenia. Wszak córka się pojawiła- córka posiadająca  środek lokomocji.

Ustaliłyśmy, którą trasą będziemy podążać. Padło na szosę krajową, boczną. Miałyśmy  poprzyglądać się zmianom zaistniałym w okolicy. W jakim stylu obecnie się buduje? Jakież to osiedla w mijanych wioskach powstały. Autostrada była nam ku temu nie potrzebna.

Rodzicielka się wyfiokowała. Odstawiła. Ruszyłyśmy w trasę.

 Problem z moją Mamą jest taki, że  zażywa sporo lekarstw,  jak to  zresztą w pewnym wieku bywa. Przed podróżą uraczyła się tabletką na odwodnienie. 

Ujechałyśmy połowę drogi. I Starszyźnie mojej zachciało się do toalety. Zaproponowałam jej mając nastąpić za 5 km.  stancję Orlen lecz stwierdziła ci ona,  że nie dojedzie. Najlepiej jak za starych dobrych czasów,  czyli:" Panie na prawo. Panowie na lewo" i  tyłkiem w lesie poświecić.  Hm... w naglącej potrzebie można i tak, ale... luknęłam na nią i ...

- Nie poradzisz. Nie te lata. Jedziemy na Orlen.

- Nie gadaj głupot. Nie dowiozę. Zatrzymuj sie natychmiast. Kucanie w lasku pod brzózką mnie przecież nie dobije. 

- Czasy się zmieniły.  Teraz takie potrzeby załatwia się na stacjach benzynowych.

W końcu autorytet matki i jej przekonywanie zwyciężyło. Zatrzymałam się w dość przyjaznym otoczeniu. Na skraju drogi.  Trzeba było tylko zejść na  poletko a tam malowniczy zagajnik. Na dodatek ruch na drodze, prawie że zerowy. Przez połowę drogi minęły nas  aż dwa samochody! Wszystkie wyniosły się na pobliską autostradę. 

Bezpiecznie znaczy się, a może jednak niebezpiecznie? Trudno ustalić. 

Mama poszła, bo są miejsca do których król piechotą chadza, do tego sam. Poszła.... poszła.... i poszła... i nie wraca.  Czekam... daje jej jeszcze minutę .... idę.  

I :

-Ania! Ania! Ania! Ratunku! Pomocy!POMOCY!- Rozlegało sie dookoła.

Rodzicielki nie było widać, za to słychać było ja dobrze. Pędzę więc na słuch. Ładnie woła,  bo krzyczy "Ania", kiedy jest wkurzona z reguły drze się:"Anka". 

Jest. Zguba się znalazł. Leżała zaplątana w malinowym chruśniaku. Młode pędy malin oplotły jej nogi ... omotały ją i zacieśniły objęcia (próbuję nadać poetyckości temu wydarzeniu).  Padła chcąc zrobić krok do przodu. 

- Przybyłaś tutaj leżeć czy siku zrobić?

- Nie gadaj tylko pomóż mi się podnieść.- Ozwała się płaczliwym tonem.

Najpierw trzeba było pozbierać jej halki, tzn.  naciągnąć. Jeszcze podciągać to i owo.  No to się Seniorka urządziła. Za czorta nie szło jej podnieść i jakaś taka niepomocna i bezradna się  stala.

-Spróbuj tą nogę poruszyć. Jakoś trzeba Cię z tej sytuacji wyplątać.... Wiesz co? Poleż chwilę wyskoczę na ulicę... może zatrzymam kogoś ku pomocy. 

Planu nie miałam. Nic innego do głowy mi nie przychodziło, oprócz rzucenia sie komuś na maskę samochodu i zlożenia mu propozycji udania się wraz ze mną do pobliskiego zagajnika.  Pustka w głowie... coż za desperatka- na mamuśkę łowi:" I obyś Panie dał, aby w tym samochodzie, pod który mam zamiar się rzucić, czy też, na który mam zamiar  się rzucić mężczyzna jakiś siedział."

Nic... totalna posucha... nikt nie jedzie, a ja faceta pragnę jak kania dżdżu.  Facet potrzebny od zaraz. 

No cóż trzeba się było do leżącej zapowrócić. Koncept jakiś wymyśleć... podnieść. Trzy razy się zapierałam i w końcu poradziłyśmy. 

Panowie gdyby jakaś szalona na maskę Wam parła, to... nie nawiewajcie. To tylko ja. 

Rodzicielce solennie obiecałam, że historyjkę ową opowiem (umiejętnie opowiem) wszeż i wzdłuż ku przestrodze, aby nagabywani przez nią nasi familijni kierowcy nie ulegali jej zapewnieniom, że ona jeszcze w lesie to i owo może. 

Starszych zaś proszę, aby młodych nie traktowali jak nierozumnych głupków z pomysłami na bakier.