Spaß.

Spaß ( szpas) to zabawa, przyjemnosc, ubaw, uciecha, zart.... Spaß to bardzo wazna sprawa, bez tego ani rusz. Spaß-u zyczy sie komus kto wybiera sie do kina, na spotkanie kolezenskie, na disco, na urodziny do rodziny.... Nawet praca powinna dawac czlowiekowi ow Spaß. W koncu w robocie spedza sie 1/3 zycia i Niemcy sa nauczeni, maja wpojone, ze zawod wybiera sie w takim kontekscie aby dawal przejmnosc, radoche. Ich styl pracy ( solidnosc, dokladnosc, uwaznosc...) wymaga sporego zaangazowania w to, co sie robi, wiec kiedy jest ta przyjemnosc, radocha, satysfakcja z wykonywanych czynnosci, to chce sie czlowiekowi kazdego ranka stemplowac karte, podpisywac liste obecnosci. Oczywiscie czasy sie zmieniaja i ... oni rowniez maja coraz mniej Spaß-u, a coraz wiecej koniecznosc, ale glowne zalozenie pozostalo, czyli szukaj sobie takiego zajecia, ktore da ci spelnienie . I to co robisz rob dobrze, dokladnie, solidnie. Niemcy sa niesamowici w owej dokladnosci. Nie pracuja na zasadzie: " No dobra panie Mietku, jakos to sie upcha, pakuj dalej". CNOTA JEST ZAUWAZANIE bledow, korygowanie ich... nie przechodza nad jakims bublem do porzadku dziennego ( choc i im zdarza sie ups! ). Zdajecie sobie sprawe, ze takie ZAUWAZANIE bledow potrafi byc bardzo stresujace szczegolnie dla tych, ktorzy te bledy popelniaja i nie widza ich? Potem przeciez i tak wylazi szydlo z wora.

Ogladalam ostatnio w TV program o ludziach, ktorzy popadli w powazne finansowe tarapaty. Nabrali kredytow i ...nie szlo im spalcanie. Sprawami tymi zajmowal sie bardzo dobry prawnik-ekonomista. Zanim oglosil prywatna insolwencje zbieral info na temat dochodow swoich klientow. Rozbawila mnie pewna kobieta. Miala mniej przychodu niz miesiecznych rat do spalacenia- jak ona to zrobila? Pojecia nie mam. Doradzca zaproponowal jej podjcie pracy ( pracowal tylko partner owej pani, ona siedziala z dziecmi w domu, prowadzila chate). Cos jej nawet znalezli dzieki TV , ale kobieta owa po dwoch tygodniach zrezygnowala bo.... zajecie to nie dawalo jej Spaß-u !!!!

Moje Dziecie to raczej czlowiek zachodu. Nie wiem ile odziedziczy i ile uda mi sie przekazac jej z mojej mentalnosci. W sobote MUSIALAM zabrac sie za ogarniecie jej pokoju. Oboje z Martinem tego nie znosimy. Marie tnie papiery i zbiera majmniejsze nawet scinki do rozmaitych pudelek, do plastikowych opakowan po jogurtach... niczego nie mozna wyrzucic, bo wszystko jej sie przeciez przyda...wszystko jest wazne. Ulotki z kina, gazetki reklamowe z bankow, opakowanie po popcornie zakupionym w kinie, pogryziona slomka, kamienie znalezione po drodze do przedszkola lub z przedszkola, patyki, stare kasztany..... Trzy tygodnie temu pokoj Dziecka posprzatal Martin. Tydzien temu musialam do dziela przystapic ja. Marie tez pchala sie do udzialu w sprzataniu, ale do takiego udzialu, ktory by jej najbardziej odpowiadal, dawal Spaß. Czyli scieranie kurzy odpada...nie dosiegnie wszedzie tam, gdzie nalezy dosiegnac. Mycie podlog tez, bo zamoczy panele...ukladanie, hm... nawet , nawet, bo ciuchy sklada niezle. Trzeba bylo jednak pozbyc sie jej z pomieszczenia coby w czasie jej nieuwagi (a DZIECIE moje robi sie bardzo spostrzegawcze, nasiaka cnota ZAUWAZANIA) mozna bylo wypierniczyc te wszystkie ulotki, slomki , patyki, scinki......
-Chodz. Bedziesz myla lalki. Wez ten kosz i idziemy do lazienki.-Mloda byla bardzo podekscytowana. Czynnosc ja pochlonela, ale w miedzy czasie dochodzilo do niej, ze matka odwala najbrudniejsza robote.
-Jestes na mnie zla, ze ci nie pomagam?- Pyta.
-Dlaczego? Przeciez robisz swoja czesc.- Odpowiadam. Widocznie oceniala po minie i wnioskowala, calkiem slusznie, zem niezadowolona z tego co przyszlo mi robic.
-Bo wiesz mamo? Moja praca wcale, ale to wcale nie jest bezstresowa...nie daje mi Spaß-u. - Wypalila powaznym tonem probujac mi uzmyslowic, ze pomimo wszystko, jej nie jest tak latwo, jakby moglo sie wydawac.